فرهنگ کُردی

Dayîk ... Helbest ji Zinar Makûyî

Dayîk...

Helbest ji Zinar Makûyî

مادر ...

شعر از زنار ماکویی

Hewa sare baran dibare

هوا سرده باران میباره

Li esmana tufanbûye

آسمون طوفانی شده

 

Ez nikarim bifrim

نمیتونم پرواز کن

Per û baskê min taqet ketin.

پرو بالم دیگر نا ندارند

Xwezige vegerrîma hêlîna xwe

 کاش برمیگشتم  به لانه خودم

Bin per û basikê dayika xwe.

زیرپرو بال مادرم

Dayik wekî bibilê şev û roj ser zarokên xwe miqat dibe

مادر مثل بلبل شب و روز ازبچه هاش مواظبت میکنه

 

Bi devê xwe têr dike, mezin dike û dide firrê.

با دهانش بهشون غذا میده، بزرگشون میکنه و پروازشون میده

lê tenê dimîne û li xwe ra dikalîn e .

اما تنها میمونه و برای خودش شیون میکنه

Dayik hamasa nav dilê me da dimîne

یاد مادرها همیشه تو دل مون می مونه

Dayik notla kewê newan nabe

مادر مثل کبک از لانه و بچه های خودش انکار نمیشه(اگر کبک حضور انسان را نزدیک لانه اش حس کنه از لانه اش رانده میشه)

Heta nav zilm ûşerê jî zarokên xwe diparêze û hezdike.

حتی بین ظلم و جنگ هم بچه های خودش رو دوست داره

 

 

MihemedAmade (Zinar) -  Nîsana 2014 ‘an

محمد آماده (زنار) –اردیبهشت 1393

 

 

اضافه کردن نظر

لطفا دیدگاه خود را به زبان فارسی بنویسید! از انتشار دیدگاه ها به غیر از زبان فارسی در این بخش معذوریم!
توجه: دیدگاه های فارسی در بخش فارسی و دیدگاه های کُردی در بخش کُردی منتشر می شود!


کد امنیتی
تازه کردن